DE HONDEN TRAVOIS



GEBRUIK


Het gebruik van de honden travois in het dagelijkse leven was heel gevarieerd. Een van de belangrijkste was om brandhout naar het kamp te halen of afval te verwijderen. De vrouwen gingen op stap met hun honden om hout te verzamelen of uitwerpselen van de bizon en stapelden alles op de travois . Ze hoopten de brandstof op de travois zo zwaar dat de hond het nog net kon trekken. Dan droegen de vrouwen zelf nog een bundel brandhout. Afhankelijk van het aantal honden dat gebruikt werden kon het halen van brandstof een kleine week tot een maand duren.

De honden werden ook ingeschakeld bij het verhuizen van het kamp. Deze manier van transport gaf de indianen de mogelijkheid om hun huizen om persoonlijke bezittingen mee te nemen als ze de bizonkuddes volgden of hun kamp verhuisden naar betere gronden.


De hond en zijn travois waren niet enkel waardevol als het op transport van huishouden en voedsel aankwam, maar ook voor het dragen van kinderen en ouderen die geen verre afstanden konden lopen. Voor de kinderen werd bovenop de travois een houten wilgen kooi gebouwd. Vaak werden twee honden samen gebonden aan een travois om de ouderen en de zieken te vervoeren. Het honden werden samen vastgemaakt en het middenstuk van de travois werd vastgemaakt met stokken die schuin over de hoepel liggen en een korte stok aan de nek van de honden om deze uit elkaar te houden. De man of vrouw zat op het deel die gekruist was om het span samen te houden. Dit werd niet vaak gedaan,enkel in geval van nood.


De honden travois werd ook gebruikt om de bullboats te dragen. De bullboats werden ondersteboven om de travois vastgemaakt, de ene kant gelijk met de voorkant van de travois, de rest van de boot over het platform. Eens de boot was gevuld en men via het water terug naar het kamp ging, werd de travois vastgebonden aan de boot op zo een manier dat het platform en naar boven wees en de uiteinden in het water achter de boot aan sleepten. Op die manier werd de kans dat de travois door het water beschadigd werd tot het minimum beperkt.


In de winter werden de hond en de travois vaak gebruikt. Het was makkelijker om over de sneeuw te trekken dan over de grond. Naast het bijna dagelijks halen van brandhout, werd de hond eveneens ingezet voor het aanbrengen van hooi voor de paarden. Het gras werd afgesneden en in kleine "balen" gebundeld, op de travois vastgebonden en terug naar het kamp gebracht.


Een ander voorbeeld van gebruik is wanneer de mannen gingen jagen op de bizons, de vrouwen gebruikten de travois om het vlees terug naar het kamp te transporteren. Een Blackfoot indiaan, Weasel Tail genaamd, beschreef een ongebruikelijk gebruik van de travois wanneer men op bizonjacht ging. "Nadat de verkenners de kudde bizons hadden ontdekt, beval het opperhoofd de vrouwen om hun travois klaar te maken. Mannen en vrouwen vertrokken samen en benaderden de kudden tegen de wind in zoadat de dieren hun niet konden ruiken waardoor ze zouden vluchten. De vrouwen werd gezegd om ter plaatse hun travois rechtop in de grond te steken, de smalle zijde naar boven gericht. De travois werden zo opgesteld dat ze samengebonden konden worden, en een omheining vormden van kleine halve cirkel. De vrouwen en de honden verborgen zich achter deze omheining terwijl twee snellopende mannen rond de kudde liepen en deze opdreven naar de omheining. Andere mannen namen hun posities in langs de kant van de baan die de kudde zou nemen en kwamen naderbij als de bizons de omgesloten ruimte naderden. Door de blaffende honden en roepende vrouwen gingen de bizons terug achteruit. De mannen haastten zich en schoten de bizons neer met hun pijlen en hun lansen. Nadat de bizons gedood waren, haalden de vrouwen het bizonvlees op en droegen het op de travois terug naar hun kamp."

Veel van de noordelijke stammen hadden honderden pakhonden in hun bezit, elke familie gebruikte gemiddeld 10 tot 20 honden voor het transporteren van hun goederen tijdens een verhuis van het kamp. Een familie bezet gemiddeld zelf 8 tot 10 honden waarvan een 3 - 4 honden gebruikt werden om een travois te trekken. De overige honden waren fokdieren en de oudere dieren werden enkel nog gebruikt voor gezelschap en als waakhond. Vaak werd, gedurende het verhuizen van een kamp, de armere families, die weinig honden hadden geholpen door de rijkere families die meer honden hadden dan nodig voor dat doel. Sommige stammen gebruikten honden om mee te jagen, deze honden werden niet gebruikt om een travois te trekken.


De meeste honden waren heel bereid om een travois te trekken en moesten zelden tegengehouden worden wanneer ze trokken. De enige uitzondering was wanneer de hond in opleiding was. Eens volledig getraind werd enkel de stem gebruikt om de hond onder controle te houden. Wanneer hij vastgemaakt was aan de travois deed de hond zelden en poging om weg te lopen of uit het harnas uit te breken. Er zijn sommige dingen waarmee men rekening mee moet houden wanneer men honden gebruikt. De honden zijn niet altijd tevreden dragers, ze moesten goed gescheiden gehouden worden om te beletten dat ze gingen vechten. De kleinste gelegenheid maakte van een vredelievende, aangelijnde hond, een baldadig dier. De orde handhaven onder de strijdlustige dieren was een tijdrovende en vaak frustrerende job. George Catlin Maakte een mooie tekening van de honden travois gebruikt bij de Comanches. De tekening gaat over een hondengevecht tijdens het verhuizen van een kamp. " Honden, en later paarden, werden door de indianen gebruikt als lastdieren. Gevechten tussen honden kwamen vaak voor. In de daarop volgende verwarring, gingen ook de vrouwen onderling vaak met elkaar op de vuist terwijl ze probeerden om hun eigendommen te beschermen.











geschiedenis v/d travois

informatie

constructie v/e travois




tekening / design George Catlin, a dog fight

BACK