Huya Kiza

HUYA KIZA

(Cetanskan)


Function: first chief, Drumkeeper, food bearer


Hobby's: Re-enactment, outdoorsports, Pc, falconry, Lakota language

BACK

Als tiener was ik actief lid van de scoutsbeweging. Daar leerde ik allerlei vaardigheden zoals klimmen, kamperen, alles ivm de natuur, speleo.. enz. Daarna kreeg ik intresse in de krijgskunsten, ik heb vele diciplines geprobeerd maar vond uiteindelijk Ninjutsu het meest boeiend, parralel volgde ik ook seminarie weekends in Survival, back to nature.  Rond mijn 20ste begon ik intresse te krijgen in paardrijden en mennen. Met het paard op pad als een country cowboy, tot er iemand me vertelde van El Paso ...  een westerndorp in Wuustwezel. Natuurlijk moest ik dat eens gezien hebben, en voelde me er meteen thuis, Ik heb daar dan ook 8 jaar van mijn tijd doorgebracht. Ik deed er westernshows mee, filmopnames, evenementen enz. ... Verschillende types heb ik uitgebeeld. Gunfighter, undertaker, gambler .... maar mijn hoofdfiguur was Jesse James.

Na al die jaren wou ik eigenlijk meer groeien en dat kon daar niet dus begon ik naar westerncouncils te gaan. Daar was de sfeer nog toffer en de verscheidenheid aan westernfiguren des te groter. Zelfs in de tijd als Outlaw wou ik liever indianist zijn, maar wist niet goed hoe beginnen. In die tijd ontmoete ik mijn huidige vriendin .. zij zat in het countrywereldje en zag de westernhobby wel zitten .. alleen niet zoals ik zedeed .. als cowboy.


Naar council gaan betekende vaak toekomen.. tent opzetten.. iedereen gedag zeggen .. en waar zat het meeste volk en plezier ??.. in de saloon ... dus daar kon je me vinden ... zondags tent afbreken zonder er zelfs in geslapen te hebben .. Dat zag ze helemaal niet zitten. (Kan je ze ongelijk geven .. lolzz ) Uiteindelijk heb ik van de ene dag op de andere mijn laarzen aan de kant gegooid voor een breethcloth en had de weg ingeslagen van indianist.


De verbondenheid met de natuur had ik al van kindsaf, dus de primitieve manier van leven op een kamp beviel me. Ik zal nooit mijn eerste nacht vergeten in de tipi ... meteen wist ik dat ik geen andere tent meer wou. Na enige tijd kwamik toevallig een folder tegen van Lakota taal lessen ... natuurlijk intresserde me dat ook ... hoe kan je anders een re-enactment hobby doen als je hun taal en gewoontes niet echt goed kent. Daar ontmoete ik de Ludo Lesgever en een van de tofste mensen die mijn levenspad ooit doorkruiste, en uiteindelijk iemand die ik mijn KOLA noem, bewust, omdat ik maar al te goed de betekenis van dit vaak (in de hobby) misbruikte woord.


Uiteindelijk belande ik in de society waar Ludo (Sunkmanitu ) ook lid van was. Ondertussen heb ik, mede dank zij al mijn vrienden, een ruime kennis verworven. Zowel op gebied van geschiedenis, leefgewoonten, gebruiken, matrialen, het vervaardigen van kleding ( tenslotte maken wij alles zelf), leven in een tipi ( tijdens kampen), Zang en dans...

Vaak worden we vergeleken met wannabe's ( mensen die indiaan willen zijn en erger nog, sommige voelen zich beter als de indiaan zelf ) , ten onrechte vind ik zelf ... wij distancieren ons van alle rites en sacred issue 's, daar dit hun toebehoort en wij nooit zullen in staat zijn deze materie te doorgronden. Ik hou ook sweatlodge, maar "just bassic", gewoon lekker zweten ... en niet beweren dat ik hiermee kan genezen in welke vorm dan ook.


Een goede raad die van de echte Native Americans zelf komt ook


BETAAL NOOIT OM DEEL TE NEMEN AAN EEN SWEATLODGE


American Indians never ask money for a sweatlodge.


Dus laat je niet inpalmen door "Wannebe's" die beweren van native origine te zijn en zich voordoen als ??? Shamaan ??? en zoals we zeggen "een meter boven de begane grond zweven ".