SHUNGILA TANIYA WIN


Function: first chief



Ik ben Annick, mijn indiaanse re-enactment naam is Shungila Taniya Win.

Ik heb altijd al een "zwak" gehad voor indianen, ook als kind verslond ik de boeken die ik over indianen te pakken kon krijgen maar die waren toen helaas, voor het computertijdperk, moeilijk te vinden.


Ik ben afkomstig uit West-Vlaanderen en leerde in 1998 country dansen.

Via internet leerde ik in 1999 mijn huidige vriend, Eddy kennen die actief was in de westernwereld als cowboy.

Met hem en de club waar hij destijds lid van was, nam ik voor de eerste maal deel aan een council in de Abilene ranch in Schilde. Het council op zich viel goed mee maar ik voelde mij als "cowgirl" niet goed in mijn vel. Ik had het nu eenmaal meer voor indianen...


Eddy vertelde mij op een gegeven moment dat hij ook liever indianist zou worden, maar dat het wereldje zo gesloten was en je erg moeilijk informatie kon vinden rond indianisme.

We zouden het toch wagen en kochten in april 2001 onze eerst tipi. Op internet vonden we al heel wat informatie en kochten we hopen boeken aan die ons op weg moesten helpen.

Op een country happening in Mechelen vonden we op een gegeven moment een reclamefolders over het SAI, daar kon men de Lakota taal leren... Zo gezegd zo gedaan, wij op cursus naar het SAI en daar leerden we onze leraar, Ludo kennen. Ludo was lid van een re-enactment warrior society, de Sotka Yuha. Naast de lakota-taal kregen we eveneens heel veel achtergrondinformatie over het leven bij de Sioux-Lakota rond de periode 1850-1860.

Daar Ludo wist dat wij op zoek waren naar ander indianisten die ons verder op weg konden helpen met het uitvoeren van onze hobby, werden we door hem voorgesteld aan zijn re-enactment groep, die ons (en dan voornamelijk eddy) na een tijdje vroegen om toe te treden tot hun selecte groepje. Hij kreeg daar de naam Cetanska (Witte Havik)


Daar de Sotka Yuha een mannen warrior-society is en hun partners aan het society gebeuren niet echt konden deelnemen hebben wij op een gegeven moment onze koppen ook eens bij elkaar gestoken en gekeken of er een manier was waarop wij onze hobby ook beter konden uitvoeren. Er werd informatie gezocht over wat vrouwen in die tijd allemaal deden, konden en mochten en we ontdekten dat vrouwen ook society's hadden. Omdat dit perfect te combineren viel met de de mannen-society en dat beide society's dingen samen deden, besloten de vrouwen om een eigen re-enactment-society op te richten.


Daar de Lakota Sioux Society's allemaal aparte society's hebben (bv: quill-society, bead-society, leerbewerkings-society, kruiden-society,....) kozen we voor de "Goede-Vrouwen-Society" omdat in iedereen wel iets goed schuilt.

In de society werd ik door de andere leden aangesteld als aanvoerster.

Tijdens het uitoefenen van onze hobby hou ik met liefst van al bezig met het vervaardigen van noodzakelijke dingen en dan vooral het versieren ervan met quills (stekelvarkenpennen). Zo ben ik al twee jaar bezig met het quillen van een bizonvel... Een uniek stuk in Europa... daarnaast probeer ik regelmatig nieuwe technieken uit, die ik dan eenmaal ik ze goed onder de knie heb doorgeef aan de andere leden.


Naast mijn passie voor indianen heb ik ook een passie voor katten (perzen en exotics), vogels (uilen) en computers.

In november 2005 kreeg ik mijn eerste uil, een kerkuil, in juni 2006 kwam er een steenuiltje bij, beiden vergezellen ons op elk kamp. Ik hoop in de nabije toekomst nog een laplanduil of een europese oehoe aan te schaffen.


Omdat computers eveneens een van mijn passies is en ik reeds verschillende websites heb gemaakt, hebben we in overleg besloten om een site te maken over onze re-enactment hobby. Ik ben dan ook de webmaster van deze site.




BACK